وَ قَالَ [عليه السلام] وَ قَدْ قَالَ لَهُ طَلْحَةُ وَ الزُّبَيْرُ نُبَايِعُكَ عَلَى أَنَّا شُرَكَاؤُكَ فِى هَذَا الْأَمْرِ لَا وَ لَكِنَّكُمَا شَرِيكَانِ فِى الْقُوَّةِ وَ الِاسْتِعَانَةِ وَ عَوْنَانِ عَلَى الْعَجْزِ وَ الْأَوَدِ .

و درود خدا بر او ، فرمود : (طلحه و زبير خدمت امام آمدند و گفتند با تو بيعت كرديم كه ما در حكومت شريك تو باشيم ، فرمود( نه شما هرگز در نيرو بخشيدن  و يارى خواستن شركت داريد و نه دو ياوريد به هنگام ناتوانى و درماندگى در سختى ها.

When Talhah and az-Zubayr said to him: We are prepared to swear allegiance to you on condition that we have a share with you in this matter (of caliphate), Amir al-muminin, peace be upon him, said: you neighther will have a share in strengthening (the caliphate) and nor in affording assistance and you will both be helping me at the time of need and hardship