امام علی (ع) «کسی که تقوا را انتخاب کند سختی ها برایش شیرین می شود و فشار مشکلات و ناراحتی ها از او برطرف می گردد و مشکلات پیاپی و خسته کننده بر او آسان می شود و مجد و بزرگی از دست رفته چون قطرات باران بر او فرو می بارد، رحمت بازداشتة حق به او باز می گردد و نعمت های الهی پس از فرو نشستن برای او به جوشش می آیند و برکات تقلیل یافته برای او فزونی می گیرد »
منو اصلی
مصاحبه بابرنده نوبل اقتصاد در سال 2014
مصاحبه بابرنده نوبل اقتصاد در سال 2014 تاریخ ثبت : 1393/08/01
طبقه بندي : مقالات انگليسی ,خلاصه مقالات انگلیسی ,
عنوان مقاله : مصاحبه بابرنده نوبل اقتصاد در سال 2014
خلاصه مقاله : اعطای جایزه نوبل اقتصاد سال 2014 به استاد دانشگاه تولوز فرانسه و استاد میهمان دانشگاه MIT به گفته خود او تعجب‌برانگیز بوده، اما با مرور پژوهش‌های «ژان تیرول» در سه دهه گذشته می‌بینیم که برنده جایزه 1/1 میلیون دلاری به شایستگی برگزیده شده است. تیرول از سوی همکارانش به شکل شخصیتی محبوب ترسیم می‌شود و از سوی هیات انتخاب نوبل نیز یکی از موثرترین اقتصاددانان زنده جهان معرفی شده است. اما مهم‌تر اینکه تحقیقات او نفع تولیدکننده، مصرف‌کننده، دولت و جامعه را همه با هم در نظر گرفته است. او پس از دریافت نوبل اقتصاد با چند رسانه گفت‌وگو داشته که یکی از جالب‌ترین آنها گفت‌وگوی او با آنتوئین جولیارد از «یورونیوز» است. او در این گفت‌وگو مسائلی شنیدنی از ارتباط میان سیاستمداران و اقتصاددانان را به میان می‌کشد. تیرول در این گفت‌وگو نه تنها از نحوه سیاست‌گذاری در کشورش فرانسه و در اتحادیه اروپا می‌گوید، بلکه به اختصار توضیح می‌دهد که یک دولت مدرن می‌تواند از کار او بهره‌ها ببرد. در این مصاحبه نه تنها تعریف او از «دولت قدرتمند» جلب توجه می‌کند، بلکه پافشاری او بر کنار گذاشتن نگرش‌های‌ایدئولوژی-محور در علم اقتصاد نیز آموزه‌هایی در بر دارد. برگردان گفت‌وگوی واپسین برنده نوبل اقتصاد با یورونیوز را در پی می‌خوانید. آقای تیرول شما به دلیل کار روی قدرت بازار و تنظیم مقررات توسط هیات داوران جایزه نوبل مورد تقدیر قرار گرفته‌اید. معنای کار شما دقیقا چیست؟ نتیجه کار من کارآمدتر کردن بازارها است، چراکه نمی‌توانیم در تمام بازارها نگرش عدم دخالت دولت را پیگیری کنیم. برخی بازارها رقابتی نیستند و با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند زیرا کسب‌وکارهای‌ اندکی در آن بازارها وجود دارد. بعضی بخش‌ها هستند که همیشه تنها چند شرکت مهم خواهند داشت. مثلا شبکه توزیع برق را تصور کنید: ما نمی‌توانیم 15 شرکت توزیع برق در فرانسه داشته باشیم، برای همیشه تنها یک شرکت وجود خواهد داشت و این به معنای داشتن قدرت در بازار است که به آن معنا است که چنین شرکت‌هایی می‌توانند قیمت‌های بالایی برای محصولات خود تعیین کنند. بنابراین ‌ایده‌ای که ما داشتیم این بود که پژوهش‌هایی انجام دهیم که راهنمایی برای رقابت ایجاد کند. پژوهش‌های ما به ما اجازه می‌دهد که بگوییم شرکت‌ها باید تحت نظارت باشند و بعضی وقت‌ها باید بدون آسیب رساندن به پویایی آن بخش، در بازار مداخله کرد. هم اکنون کمیسیون اروپا در حال مطالعه بودجه کشورهای عضو شامل فرانسه است. نظر شما درباره این عمل خطرناک چیست که کشوری تلاش کند هزینه‌های عمومی را کنترل کند، اما همزمان بخواهد سوخت موتور اقتصاد یعنی رشد را هم فراهم کند؟ خب اینکه در زمان رکود بودجه یک کشور دارای کسری باشد عادی است زیرا درآمدهای مالیاتی کاهش می‌یابد. مشکل بزرگ این است که حتی اگر همه چیز به خوبی پیش برود فرانسه کسری بودجه‌ای معادل 3 درصد تولید ناخالص ملی خواهد داشت. ما از سال 1974 یعنی 40 سال بودجه متوازن نداشته‌ایم. این موضوع دردسرساز است چراکه به آن معنا است که ما با اعتبار خارجی زندگی می‌کنیم. پس باید کنترل اوضاع را به دست گرفت، اما این کار آسانی نیست. تلاش بسیاری مورد نیاز است و در این تردیدی نیست، اما باید محدودیت‌های خود را هم بدانیم. بودجه اروپایی برای یکپارچه کردن اروپا‌ ایده‌آل است. ولی یوتوپیایی که در ذهن شما است چیست؟ فرصتی تاریخی برای ایجاد بودجه‌ اروپایی از دست رفته است. ایالات متحده آمریکا یک بودجه برای ایالات متحده دارد. این یعنی هنگامی که یک ایالت بد عمل می‌کند، به‌طور خودکار شاهد انتقال سرمایه و اعتبار از دیگر ایالت‌ها است. این موضوع برای دریافت مزایای بیکاری نیز صدق می‌کند. اما در اروپا این چنین نیست و بودجه اروپا در برابر بودجه‌های ملی کاملا ناچیز است. در واقع اصلا بودجه اروپایی وجود ندارد. این بودجه تنها یک درصد تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا است که بسیار کم است. از این رو انتقال خودکاری که به کشورها ثبات ببخشد در کار نیست. همچنین هیچ قانون مشترکی هم وجود ندارد. برای مثال، بازار کار را در نظر بگیرید. ایالات متحده اصولا یک بازار کار با قوانین مشابه دارد که از کالیفرنیا تا نیویورک یکی است. در مورد شمال و جنوب اروپا این‌گونه نیست. ما باید یک بودجه اروپایی با قوانین مشابه برای بازار کار، ورشکستگی و دیگر موارد می‌داشتیم. اما این‌گونه نیست. ما کارهای دشوار زیادی را انجام داده ایم، اما متاسفانه امروز نمی‌بینیم که شمال اروپا با سهیم شدن در مشکلات بیکاری و بودجه جنوب اروپا موافق باشد، چیزی که من واقعا دوست دارم اتفاق بیفتد. شما عضو شورای مشاوران اقتصادی‌ای هستید که به نخست‌وزیر فرانسه درباره موضوعات متنوع اقتصادی مشورت می‌دهد. آیا به حرف شما گوش داده می‌شود و پیشنهادهای شما به واقعیت بدل می‌شود؟ خوب گاهی تبدیل به واقعیت می‌شود، اما فرآیند موجود بسیار کند است و این عادی است. اقتصاددان «جان ماینارد» کینز یک بار گفت که سیاستمداران اغلب به اقتصاددانانی گوش می‌دهند که فوت کرده‌اند. این حرف کمی اغراق شده است، اما این درست است که تبعیت سیاستمداران از اقتصاددانان امری زمانبر است، به‌خصوص وقتی موضوعی وابسته به سیاست باشد یا دست روی مسائل حساسی بگذارد. برای مثال، واضح است که اصلاحات بازار کار می‌تواند نگرانی‌های زیادی را رفع کند و وجود نگرانی‌های بسیار در این مورد هم غیرعادی نیست. اما اصلاحات چگونه باید انجام شود؟ اجرای آنها بسیار دشوار است، اما خوب همین است دیگر! این کار برای یک سیاستمدار دشوار است چون او با افکار عمومی سر و کار دارد. ولی این شغل آنها است. آشکار است وقتی که شما بر آژانس‌های تنظیم مقررات و مقامات و همچنین ناظران بروکسل و واشنگتن نفوذ داشته باشید کارها سریع‌تر انجام می‌شود. این روزها در رسانه‌ها بیشتر صحبت از اقتصاد است تا سیاست. فکر می‌کنید که در آینده حکمرانی بر یک کشور بیشتر اقتصادی خواهد بود یا سیاسی؟ یک کشور قدرتمند به اقتصاد شامل اقتصاد بازار نیاز دارد. کشور مدرن کشوری است که درخشان و در عین حال قوی باشد. این یعنی نباید افراطی در کار باشد. قوی بودن در این معنا برابر است با توانایی اعمال قوانین رقابت و البته بازتوزیع ثروت از طریق مالیات، اقداماتی برای جلوگیری از به وجود آمدن انحصار. کشور قدرتمند کشوری است که با گروه‌های مختلف مذاکره و اصلاحات را عملی می‌کند. آیا غرب در کل این چنین مدیریتی دارد؟ خوب آشکار است که مدیریت شمال اروپا بهتر از جنوب اروپا است. فکر می‌کنم که باید به مثال تمام کشورهای شمال اروپا توجه کنیم، کشورهایی که مانند فرانسه مدلی اجتماعی دارند که به آن پایبند هستند اما می‌دانند که چگونه اصلاحاتی را انجام دهند که مفهوم نوین دولت را به دست می‌دهد: دولتی کارآمد که دارایی‌های خود را حفظ می‌کند. بعضی‌ها در مورد جایزه نوبل می‌گویند که ترجیح هیات انتخاب‌کننده برنده، اعطای جایزه به چپ‌ها است. آیا شما خود را دست راستی می‌دانید؟ یک بار دیگر به صحبت‌های من گوش کنید، من عقاید سیاسی خودم را دارم. اما اگر تحقیقات من بنا باشد به خاطر چپ یا راست بودن من تاثیرگذار باشد، این یک فاجعه است. من می‌خواهم کاملا مستقل بمانم. در کل تمام اقتصاددانان مشهور پیش زمینه علمی مشابهی دارند و مشابه هم استدلال می‌کنند. اقتصاددانان گاهی درباره موضوعات سخت نگرش‌های‌اندک متفاوتی دارند که به آن دلیل است که ما همه چیز را نمی‌دانیم. در مورد چندین موضوع توافق وجود دارد و موضوعاتی نیز وجود دارد که آنقدر سخت هستند که می‌توانیم درباره آنها توافقی نداشته باشیم؛ اما این عدم توافق‌ها هم با همان روش علمی حل خواهند شد. ما آنها را با همان روش‌های علمی مورد بحث قرار می‌دهیم و این معنای علم است. مساله تلاش برای داشتن گرایش‌های سیاسی،‌ایدئولوژی یا تحت تاثیر لابی‌ها و صنایع بودن نیست. این علم نیست. تصور می‌کنم که از زمان بردن جایزه نوبل درخواست‌های زیادی برای مصاحبه از سوی رسانه‌ها داشته‌اید؟ نمی دانم چند مصاحبه انجام داده ام. من یک محقق هستم و به این اوضاع عادت ندارم، دفترم را می‌بینید؟ من دوست دارم اینجا زندگی کنم. اما یک‌باره گردبادی از راه رسید که باعث شد هر 15 دقیقه گوشی تلفن را به دست من بدهند. من برای مصاحبه به یک استودیوی تلویزیونی رفتم که به این کار عادت نداشتم. خوب شما هم که اینجا هستید، این زندگی جدید من است. می‌دانم که این اوضاع دو سه ماه طول خواهد کشید. فکر کنم که بعد اوضاع آرام شود و من به کارهای پژوهشی‌ام بازگردم. اگر بی‌ادبی نباشد می‌توانم بپرسم با پول جایزه 878 هزار یورویی چه کار خواهید کرد؟ این پول زیادی است و رک بگویم درباره اینکه با آن چه خواهم کرد فکر نکرده‌ام. درست مثل خبر دریافت جایزه نوبل اقتصاد این هم یک خبر غافلگیرکننده دیگر بود. وقتی که تماس تلفنی درباره بردن نوبل را دریافت کردم شگفت زده شدم، اینکه یک اقتصاددان به تنهایی این جایزه را ببرد اتفاق نادری است. من واقعا مفتخرم؛ چرا که اتفاق بزرگی برای من افتاده است. پس هنوز درباره‌اش فکر نکرده‌اید؟ نه چند ماه طول می‌کشد که با شرایط کنار بیایم. پس از بازگشت از استکهلم، از ابرها پایین خواهم آمد و به زندگی زمینی خود ادامه خواهم داد wsinterview Nobel winner Jean Tirole speaks out in favour of a European budget This week the Nobel Prize for Economics was awarded to the French researcher Jean Tirole. It came as a shock for the Toulouse School of Economics, where Tirole is the President of the Administrative Council. The Nobel jury described him as one of the most influential economists of our time. It said the prize was in recognition of important theories in many different areas. Euronews’ Antoine Juillard caught up with Jean Tirole in Toulouse. Antoine Juillard: “Jean Tirole, congratulations on your Nobel prize. It’s great for you and for France as well. You’ve been recognised by the Nobel jury for your work on market power and regulation. What exactly does that mean, using an example or two for our viewers?” Jean Tirole: “It means making markets more efficient, because we can’t have a laissez-faire attitude in all markets. Some are not competitive. There are difficulties, because there are few businesses, and some sectors will always have only a few companies. Take the electricity distribution network: we’re not going to have fifteen of those in France, there will only ever be one, which is market power, and which means that companies can increase that and set higher prices. So the idea that we had is to carry out research to create guidelines in terms of competition. This allows us to say: “Okay, companies have to be monitored, and sometimes we have to intervene, without damaging the dynamics of the sector.” Antoine Juillard: “At the moment the European Commission is studying the budgets of member countries, including that of France. What do you make of this extremely risky exercise where a state tries to control its public spending but at the same time provide enough fuel for the development of its economy, its growth. “ Jean Tirole: “Well, it’s normal that a state’s budget is in deficit at a time of recession because there is less revenue from taxes.The big problem is that France has a deficit of 3 per cent of GDP, even when things are going well. We have not had a balanced budget since 1974, for 40 years. And so that’s very problematic, because it means we’re kind of living on credit from overseas. So you have to control that, but it’s not easy at the moment. A lot of effort is needed, that’s for sure, but then we can’t go too far either.” Antoine Juillard: “A European budget, that would be ideal for the integration of Europe. Would that be a utopia for you?” Jean Tirole: “We’ve missed an historic opportunity to make a budget for Europe. It’s true that the US has a budget for the United States. This means that when a state is doing badly, it gets a lot of transfers automatically. This includes, for example, unemployment benefits. The state gets a lot of transfers automatically from other states that are doing better. That’s not the case in Europe, as the European budget is quite negligible. There is virtually no European budget. It’s just 1 per cent of the EU’s GDP, which is very small. So there are no such automatic transfers that stabilise countries. Also, there is no common law. For example, take the labour market. The US basically has a labour market with similar laws, from California to New York. That’s not the case between southern and northern Europe. We should’ve had a European budget with similar laws, for the labour market, for bankruptcy, etc. We didn’t do it. We’ve done a lot of things that have been difficult, but unfortunately today I can’t really see northern Europe agreeing to share unemployment benefits and budgets with southern Europe, which is something I’d really like to happen.” Antoine Juillard: “You’re a member of a council of economic advisers that provide opinions on various economic topics for the office of the French Prime Minister. Are you listened to, and do your suggestions ever become reality?” Jean Tirole: “Well, sometimes it becomes reality, but the process is quite slow and that’s normal. The economist John Maynard Keynes once said that politicians often listen to economists who are deceased and whose names they don’t know. That’s exaggerating slightly, but it’s true that it takes time, especially when it’s politics-related, when it touches on sensitive topics. For example, obviously labour market reforms create a lot of concern and that’s normal for many people. Just how is it going to happen? It’s very difficult to implement, but hey, that’s how it is. It’s difficult for a politician because there’s public opinion to deal with. It’s their job. Obviously it’s quicker when you have influence over regulatory agencies and authorities, as well as with competition watchdogs in Brussels or Washington.” Antoine Juillard: “In the media today we’re talking a lot more about the economy than politics. Do you think the governance of a state will be mostly economic in the future? Jean Tirole: “The economy, including the market economy, needs a strong state. The modern state is a state that is light but strong at the same time. That means it’s not too excessive. And it’s strong in the sense that it’s capable of enforcing competition rules, and of course redistributes wealth through taxation, to avoid monopolies. It’s a state that stands up to lobby groups and carries out reforms.” Antoine Juillard: “In general the West is managing that okay?” Jean Tirole: “Well, it’s evident that they’re managing better in northern Europe than in southern Europe. I think we need to look towards the example of all these countries in northern Europe, which like us, have a social model they’re sticking to, but who know how to carry out reforms to achieve this new conception of the state: a more efficient state that keeps all of its assets.” Antoine Juillard: “Commenting on your Nobel prize, some have said they would have preferred a Nobel for the left. Do you consider yourself to be right-wing?” Jean Tirole: “Listen, once again, I have my own political views. But if my research is beginning to be influenced because I want to be on the left or the right, I think that’s a disaster. I want to stay completely independent. On the whole most well-known economists have the same scientific background, and so they reason in the same way, sometimes with slightly different views on topics that are difficult, because of course we don’t know everything. There is a consensus on a certain number of subjects, and then there are topics that are extremely difficult, which we can disagree about. But these disagreements are solved with the same scientific methodology. We discuss them with the same scientific methodologies and that is the science in a way. It’s not about trying to have political biases, ideologies, or being hemmed in by lobby groups or industry. That is not science.” Antoine Juillard: “I imagine you’ve been in big demand for media interviews since winning the Nobel Prize?” Jean Tirole: “I don’t know how many I’ve done. It’s strange because I’m actually a researcher. Look at my office, that’s where I like to live. And then all of a sudden there was this whirlwind that arrived and every 15 minutes they handed me the phone. I was interviewed in a TV studio, which I’m not use to, and which I’m not good at. So there you are, it’s a new life. I know it will go on for two or three months. After I think it will calm down and I will return to my research work.” Antoine Juillard: “If it’s not too indiscreet, what are you going to do with the 878,000 euro prize money?” Jean Tirole: “This is a huge amount and frankly I haven’t thought about what I’m going to do with it. That really was something, another surprise. Already I was very surprised to receive the call about winning, and it’s true that it’s extremely rare to have just one economist chosen. I’m incredibly honoured, because it’s such a massive thing.” Antoine Juillard: “So you haven’t thought about it?” Jean Tirole: “No it takes a few months to completely sink in. After returning from Stockholm, I’ll start to come down from the clouds.” Copyright © 2014 euronews !
فایل مقاله : دانلود فايل
تعداد نمایش : 1238 <<بازگشت

كليه حقوق اطلاعات و مطالب اين سايت محفوظ و متعلق به سایت ایران اخلاق می باشد